Dagboek van een hardloper
Mijn naam is Paul en ik ben inmiddels 41 jaar oud. Deze weblog is gewijd aan mijn grootste hobby het hardlopen. Ik heb al een eerder hardloopleven achter de rug. Gedurende mij twaalfde tot mijn 22ste levensjaar heb ik fanatiek gelopen, maar dan vooral als baanloper. Ik was lid van de atletiekvereniging Spark te Spijkenisse. Door allerlei omstandigheden en veranderende intresses heb ik daarna jaren niet meer hardgelopen. Maar het hardloop bloed blijft altijd latent aanwezig als je eenmaal gegrepen bent door deze mooi sport. Rond mijn 35ste jaar ben ik weer gaan hardlopen als onderdeel van een intensief lijnprogramma. Nu zo’n 5 jaar later kan ik mij geen leven meer voorstellen zonder trainen. Ik ben erg prestatiegericht en heb mij tot nu toe geconcentreerd op afstanden tot 21.1 km. Maar zoals bij elke duurloper het geval is wil ik de Marathon gaan lopen. Echter respect voor deze afstand is belangrijk. Ik ga daarom niet over 1 nacht ijs. Dit jaar hoop ik te debuteren op de marathon. Op deze site hou ik mijn verichtingen bij die gerelateerd zijn aan het hardlopen. Ik wens u veel genoegen bij het lezen van mijn site.

Ik ben zojuist gestart met mijn oude leven weer op te pakken. Dat zal niet makkelijk gaan, omdat ik het enorm heb laten verslonzen de afgelopen weken. Maar vanaf nu is de knop om. Ik ga de training weer hervatten en er keihard aan werken dat het ontstane buikje weer volledig gaat verdwijnen. Ik schat dat ik in de afgelopen 4 weken een kilo of 10 ben aangekomen. Ik zit nu zo’n beetje rond de 85 kg denk ik. Triest maar waar. Ik moet er rekening mee houden dat ik morgen zal lopen als een krant en waarschijnlijk na 10 minuten als een beginner (en dat ben ik dan ook) weer hijgend en uitgepierd thuiskom. Het plezier zal er dan ook zeker nog niet zijn. Het is echter belangrijk dat ik weer begin. Het feit dat ik weer loop moet dan de winst zijn. Maar leuk zal het niet worden.

Ook zal ik weer een Spartaans leven moeten leiden om weer binnen een week of 10 een klein beetje op normaal gewicht te komen. Nu voel ik me vadsig en zo zie ik er ook uit. Een dikke kop gekregen en vadsig uiterlijk. In niets lijk ik meer op wat het was. Het zal kortom een zware periode voor mij worden de komende maanden. Ik hoop daar echter na de herfst en winter periode straks in het voorjaar weer goed uit te komen. In maart moet ik toch weer een normale CPC kunnen lopen. Ik hoop dat ik steun krijg van iedereen die dit leest. Dus vraag gerust naar mijn vorderingen. Het is voor mij alleen maar goed als ik er telkens weer op gewezen wordt dat ik me moet houden aan de regels die ik heb opgesteld.

Volgende week een verslag van de eerste week.
Paul

De motivatie om te lopen is helemaal verdwenen. Dat gaat gepaard met schuldgevoelens. Het spreekt dus voor zich dat ik me daardoor niet super voel. Na mijn goede loop in Tilburg ben ik ziek geworden, waardoor ik sowieso niet kon lopen. Maar nadat ik weer opgeknapt was heb ik nog steeds geen meter gelopen. Ik sta nu dus 3 weken stil. En de conditie zal dus wel weer op een bedenkelijk nivo staan. Van mijn trainingsplannen s dus nog weinig terecht gekomen. Ook mijn verdere levenswijze is verre van gezond te noemen. Ik heb slaapgebrek, eet onregelmatig teveel en vreemd, drink liters koffie en caffeine houdende dranken en beweeg dus helemaal niet. Het spreekt voor zich dat er dus sprake is van een geweldige gewichtstoename. Dat constateer ik overduidelijk aan de "lichaamsvormen" . Ik kan de draad niet echt oppakken momenteel en verkeer in de bekende vicieuze cirkel. Ik heb dus een geweldige schop onder mijn kont nodig en die moet ik mezelf dan ook maar geven. Niemand anders doet het tenslotte en uiteindelijk ben ik zelf verantwoordelijk voor mijn eigen gedrag. Het voornemen is darom om vanaf morgen (=maandag 25 september) alle ellende van mij af te werpen en mijn leven van enkele maanden geleden weer op te pikken inclusief alle gewoontes die daar bij horen. Dat is de meest veilige keuze voor mij. Mijn blik is gericht op volgende jaar qua lopen. Ik verwacht niets meer van dit jaar. Een weggegooid jaar is 2006 voor mij geweest kan ik nu al zeggen. Met 1 pr op de 10 km en hier en daar een redelijk gelopen wedstrijdje, maar met vele vele dieptepunten moet ik (nu al) 2006 snel vergeten.

Paul

Het is al weer wat minder erg geworden als afgelopen zondag, maar nog steeds geen 100%. Ik zit zo op 50/60% qua gezondheid. Qua fitheid denk ik pas op 40%. Dat laatste maak ik ondermeer op uit het feit dat ik nog geen zin heb om te gaan lopen en me daarbij ook niet echt schuldig voel. He eten gaat wel weer. Gistermorgen had eten nog wel als resulaat buikkrampen, maar dat is nu stukken minder. Wel merk ik dat het nog steeds niet goed valt. Ook slaap ik berenslecht. Zo viel ik vannacht pas rond 3.30 in slaap en was er al weer om 9.30 uit. (uiteraard ben ik ziekgemeld op het werk). In die tussentijd ben ik dan nog zeker 5x wakker geweest voor een "grote danwel kleine" boodschap. Ik heb besloten om zeker t/m donderdag niet te gaan werken. Dan kan ik in elk geval zeker naar de cursus die voor vrijdag op schema staat (roostermaken) en do-avond wellich toch naar "school" (mijn studie). Ik kan dan maandag weer voledig hersteld hopelijk beginnen……..

Dan even over het herbeginnen qua lopen. Ik ben het afgelopen jaar vaak ziek en geblesseerd geweest. Eigenlijk vrijwel niet langer dan 6 weken achter elkaar kunnen trainen om dan weer tegen iets aan te lopen. Na die pakweg 6 weken ging het dan wel meestal weer goed en zette ik een redelijk resultaat neer (oa pr op de 5 km en 10 km, leuke tijd in alphen, een lekker gelopen 21.1 km met redelijke tijd in Nootdorp en een heerlijk gelopen 15 km en 10EM in Vlaardingen en Tilburg). Maar eigenlijk vrijwel direct daarna sloeg het noodlot dan weer toe. (bal van voet, enkel, heup, ziekte, gewoon niet lekker lopen). De vraag komt dan ook steeds meer bij mij op: "wil ik niet teveel???" Wil ik niet te hard trainen?? Is mijn rust wel voeldoende voor mjn huidige staat van mijn lichaam? Kortom moet ik niet wat rustiger aan gaan doen. Ik train meestal in goede tijden tegen de 80 km/week , dat is bekend en er zijn periodes geweest vorig jaar dat ik ruim boven de 100 km/week zat. Van dit laatste werd ik vooral erg moe en ook na enige tijd viel ik dan sterk terug door vermoeidheid en overtraining. Door al die onderbrekingen verdijnt een beetje de motivatie en dat is eigenlijk het laatste dat ik wil. Ik heb daarom een (verstandig??) besluit genomen om enige tijd de trainings omvan te gaan verminderen (zeker half jaar). Ik heb Rob daarvan ook op de hoogte gesteld (en dan zal ik me dus ook moeten houden daaraan!!!). Ik ga terug naar 4 tot 5 keer trainen per week. (meer 4 dan 5) Daarbij zal ik dan zo’n 40-50 km gaan maken. Ik wil eens kijken hoe dat gaat lopen. De marathonplannen zijn in de ijskast gezet en ik blijf me richten op de 10-21.1 km afstanden. Ik hoop dat deze nieuwe insteek betekent dat ik weer helemaal terug kan komen, want nu sukkel ik al bijna een jaar……

Paul

Met een verrot gevoel zit ik dit stukje te tikken. Ik ben gewoon ziek!! De maag is van streek en tevens last van hoofdpijn en lichtjes last van mijn keel. Dit alles gecombineerd met een gevoel van niet lekker voelen maakt dat ik helemaal niet zal lopen vandaag. Geheel tegen mijn gewoontes in stond ik vandaag pas om 10 uur op. En dat is al jaren niet meer voorgekomen. Wel heb ik vannacht een uur rondgespookt, omdat ik me beroerd voelde. Ik heb wel gewoon gegegten vanmoren want er was duidelijk honger, maar of dat zo slim was weet ik niet want ik heb nu buikkrampen. Ik hou het kort en ga vandaag (en waarschijnlijk ook morgen) uitzieken.

Paul

Rond 18.15 toch maar een stukje gaan open en opzich na een moeizame start viel het wel mee. Het gind redelijk. Ik heb een duurloopje gedaan van 13 km, maar ik weet nu zeker dat ik een goede keus mak door morgen niet te gaan naar Rotterdam. Er komt volgens mij ook een verkoudheid aan. Zo voelt het nu wel. Keel, beetje snotterig en moe gevoel. Dus morgen gaan wewel lopen maar niet in Roterdam

Paul

Ik heb weliswaar nog niet getraind, maar ik heb toch definitief besloten om niet te gaan lopen morgen in Rotterdam. Ik herken het stramien dat ik in het verleden ook al heb gehad. Een slechte loopweek resulteerd altijd in een desillusie bij mij. De spanning is van de spieren. Ik voel dat duidelijk. Ik ben wat loom en dat licht niet aan de temperatuur, want zo warm is het nu ook weer niet. Ik heb weinig geslapen van de week. Ik moet de komende week eerder naar bed gaan in elk geval. Kortom ik moet deze week maar even zien als een extreme rustweek (qua lopen). Het morgen weer oppikken qua training’. Ik denk dat ik een regionaal loopje doe. Dan kan ik tenminste kiezen uit 5,10 of 15 al naar gelang het gaat. Maar geen Rotterdam dit jaar. Volgende week wel Dam tot dam, maar ik verwacht daar weinig van. De vorm is vrees ik wer weg. Jammer, maar mijn eigen schuld……… Had ik van de week maar iets serieuzer moeten leven.

Paul

Deze week was uiteindelijk een slechte trainingsweek. Na de goed gelopen 10EM in Tilburg heb ik 2x een half uurtje (nog niet eens) gedribbeld en verder niets. Die gingen beroerd. Verder voel ik me in het algemeen wat ziekjes. Zeurende keelpijntje, zwakjes; niet echt ziek, maar ook weer niet 100%. Ik weet dus op dit moment nog niet of ik morgen naar Rotterdam ga. Ik heb slechte ervaringen me wedstrijden als ik een hele week niet of nauwelijks gelopen heb. In eerdere keren kwam ik na afloop tot de conclusie dat ik beter niet had kunnen gaan na een dergelijke voorbereiding. Toch trap ik er elke keer weer in en beslis ik in dit soort situaties om toch te gaan. Ik ga vanmiddag een kleinn stukje testen en als dat mis gaat of niet lekker dan ga ik morgen niet en concentreer ik me vol op de Dam tot dam loop…. (misschien is het sowieso beter om dat te doen???)

Paul

Ik wil iedereen even bedanken voor de reacties. Een korte update. Lopen is redelijk gegaan. Afgelelopn zondag een goede trainingsloop in Tilburg gedaan bij de 10 miles. Ik was er toch wel wat meer vermoeid van dan ik dacht, want tot vandaag heb ik nauwelijks getraind. Twee keer een klein stukje va 15 min . Dus nu baal ik ook wel weer een beetje dat ik zo langzaam ben herstelt van een trainingsloop, want ik was ook weer niet heel diep gegaan. Vandaag kan ik niet trainen, dus morgen pas voor het eerst deze week echt weer trainen en dan zondag de halve in Roterdam….

Maar waar ik dan toch weer van baal en wel enorm is dat ik mijn voedingsgewoonten maar niet onder controle kan krijgen. Het loopt steeds meer uit de hand. Ik probeer van alles. Meer eten bij de reguliere maaltijden, minder eten, anders eten, alternatief eten, maar het loopt uiteindelijk allemaal spaak op de avond. Dan begint het grote graaien. En dan is er een bepaalt moment dat het me allemaal niet meer interesseert en ga ik "ahw helemaal los" . Dat is avond aan avond zo. En het type voeding wordt eigenlijk ook steeds ongezonder. Was het eerst alleen brood, fruit e.d. Nu komen daar ook andere dingen bij die vetter van aard zijn. Ik moet die knop omgooin, maar ik weet dus echt niet hoe……. En dit hele gebeuren heeft wel degelijk invloed op het lopen dat merk ik wel……..

Nee ik heb nog een lange weg te gaan en ik weet niet zo goed hoe het op te lossen en dat heb ik niet eerder gehad…….

Tot een volgende update
Paul

In de reacties kom ik wat vragen tegen en opmerkingen in de trent van: "ik snap het probleem niet". Ik zal het daarom proberen uit te leggen en er dan over ophouden. Op vragenofzo reageer ik natuurlijk nog wel.

Kort:
Eerste leven: gezond, veel sporten, ongecompliceerd.
Tweede leven: hard werken, verkeerde dingen doen (niet illigaal bedoel ik), ongezond leven, lol, doen wat ik leuk vind maar wordt je niet oud mee.
Derde leven: Inmiddels 150 kg. Uitgezakte vent van 35 jaar, op dieeet, alles radicaal naar het gezonde, crash dieet, weer gaan sporten
Vierde leven: Niet meer normaal met voeding kunnen omgaan, cal tellen, geen leuke dingen meer, veel sporten, mezelf een soort eetprobleem bezorgd, overdreven ver doorgevoede gezonde etenswijze, maar is niet vol te houden.

Nu verkeer ik in dat laatste stadium. Ik heb in principe een jaar lang hetzelfde gegeten. Wel gezond. Helaas ook van gezonde dingen eet ik dan teveel, maar de schade blijft dan wel beperkt. Ik dacht via SB de goede weg in te zijn gelagen, maar daardoor moet ik ook allerlei producten in huis halen die ik al 2 jaar niet meer in huis had. Dat bedoel ik met teveel in huis hebben. (en voor mij is iets wat in een normaal huishouden gewoon in huis is al snel iets extra’s) Dat eet ik dan weer veel te veel. Gevolg: balen en een klote gevoel. Ik ken geen grens soms. Algemene karaktertrek van mij. Dus ook dit werkt niet. Daarom weet ik het nu niet meer. Waarom schrijf ik dit op? Ik wil het gewoon kwijt, want ik loop er constant mee rond in mijn hoofd. Ik ben er de hele dag mee bezig en ik hoop op deze manier een tip te krijgen voor een oplossing. Maar die is er niet. Ik zal mezelf in bedwang moeten leren houden. Heeft het met hardlopen te maken? Ja voor mij wel. Het idee dat ik heb over gezond bezig zijn vloeit voort uit het goed willen hardlopen. Goedmaken wat ik weggegooid heb in mijn fysiek beste jaren. Ingewikkeld allemaal, en dom ook.

Dit is het in het kort. Onbegrijpelijk wellicht voor een ander. Maar voor mij niet. Ik zal er verder niet meer over posten (normaal gesproken), maar het houden bij het onderwerp waarom deze weblog ooit gevonden is. Reacties echter blijven welkom……

Paul